Παθήσεις της μήτρας

ΚΑΛΟΗΘΕΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΜΗΤΡΑΣ

Πολύποδες του ενδομητρίου

Είναι μορφώματα που αναπτύσσονται στην κοιλότητα της μήτρας και μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία και υπογονιμότητα. Ανευρίσκονται με το διακολπικό υπερηχογράφημα και η αντιμετώπισή τους είναι χειρουργική γινεται με την υσρεροσκοπηση.

Ινομυώματα μήτρας

Είναι συμπαγείς όγκοι της μήτρας που μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε σημείο της μυικής στοιβάδας της μήτρας και να προβάλλουν είτε προς την ενδομητρική κοιλότητα (υπο-βλεννογόνια) είτε προς την έξω επιφάνεια της μήτρας (υπο-ορογόνια). Είναι πολύ συχνή πάθηση στις γυναίκες κυρίως μετά τα 30 έτη και αυξάνουν σε μέγεθος κατά την αναπαραγωγική ηλικία λόγω της επίδρασης των οιστρογόνων, ενώ συρρικνώνονται στην εμμηνόπαυση. Ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση τους προκαλούν αιμορραγία, αίσθημα πίεσης στην κοιλιά και την ουροδόχο κύστη, υπογονιμότητα ή και επιπλοκές στην κύηση. Η θεραπεία γίνεται με χειρουργική εξαίρεση των ινομυωμάτων, ως επί των πλείστων με τη μέθοδο της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, ενώ η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να επιβραδύνει παροδικά την αύξηση του μεγέθους τους.

Αδενομύωση

Είναι η πάθηση που δημιουργείται από απόσπαση κυττάρων του ενδομητρίου στο μυικό τοίχωμα της μήτρας, τα οποία κάτω από την κυκλική επίδραση των ορμονών (οιστρογόνων – προγεστερόνης), κατά τη διάρκεια του καταμήνιου κύκλου, αυξάνουν σε μέγεθος με συνέπεια τη διόγκωση της μήτρας και την αιμορραγία. Η θεραπεία είναι συντηρητική κατά την αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας και χειρουργική (υστερεκτομή) όταν η γυναίκα έχει ολοκληρώσει την οικογένεια της, αφού η πάθηση αυτή προκαλεί συνήθως δύσκολα ελεγχόμενη μηνο / μητρορραγια.

 

ΚΑΚΟΗΘΕΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΜΗΤΡΑΣ

Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

Ευτυχώς λόγω της ευρείας εφαρμογής του τεστ Παπανικολάου σήμερα είναι πολύ χαμηλά τα ποσοστά του. Σε αυτό ήρθε να προστεθεί και ο πρώιμος εμβολιασμός για τον ιό των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων (HPV) που μείωσε ακόμα περισσότερο τα ποσοστά εμφάνισης του καρκίνου του τραχήλου.

Καρκίνος ενδομητρίου

Η συχνότητα εμφάνισής του είναι 2-3% στον γενικό πληθυσμό. Εμφανίζεται κυρίως σε ηλικίες άνω των 45 ετών. Ένα από τα κύρια συμπτώματα που προκαλεί είναι η εμφάνιση αιμορραγίας ανευ λόγου, κυρίως σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η οποία αναγκάζει την γυναίκα να συμβουλευτεί τον ιατρό της προς ανεύρεση της αιτίας της αιμορραγίας. Η διάγνωση γίνεται κλινικά και με τη μαγνητική τομογραφία (MRI) πυέλου και επιβεβαιώνεται είτε με απλή απόξεση ενδομητρίου είτε με υστεροσκόπηση, δηλαδή με την εισαγωγή μιας μικροσκοπικής κάμερας διαμέσου του τραχήλου στην κοιλότητα της μήτρας και τη λήψη κατευθυνόμενων βιοψίων από την ύποπτη περιοχή. Η θεραπεία συνίσταται σε αφαίρεση της μήτρας και εξαρτημάτων (σάλπιγγες και ωοθήκες). Αυτό μπορεί να γίνει με ανοικτή τομή (λαπαροτομή) ή λαπαροσκοπικά, ενώ ανάλογα με το στάδιο της νόσου μπορεί να απαιτηθεί επιπλέον συμπληρωματική ακτινοθεραπεία ή ακόμα και χημειοθεραπεία. Ως συνήθως η έκβαση της νόσου, εάν και εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα, είναι πολύ καλή.

Σάρκωμα μήτρας

Κακοήθεια μπορεί να προέλθει και από την μυική στιβάδα ή τον συνδετικό ιστό της μήτρας και αυτό ονομάζεται σάρκωμα της μήτρας. Είναι πολύ πιο σπάνια κακοήθεια από τον καρκίνο του ενδομητρίου. Η συμπτωματολογία του σαρκώματος είναι αιμορραγίες ανεξάρτητα της φάσης του κύκλου, αίσθημα πόνου, φούσκωμα στην κοιλιά και καμιά φορά πιεστικά φαινόμενα στην ουροδόχο κύστη, όπως π.χ συχνοουρία. Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση, το διακολπικό υπερηχογράφημα, την MRI (μαγνητική τομογραφία) ενώ η θεραπεία απαιτεί υστερεκτομή μέσω ανοικτής τομής και ακολούθως χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία. Δυστυχώς η πρόγνωση του σαρκώματος είναι φτωχότερη από αυτή στον καρκίνο του ενδομητρίου.